Groei begint waar zekerheid eindigt

Wat vind je het meest waardevol aan werken in de publieke sector?

Karima: “De maatschappelijke relevantie van de dossiers waaraan je werkt. In lokale besturen hebben beslissingen rond financiën en fiscaliteit een directe impact op burgers, ondernemers en de werking van de gemeente. Ik vond het motiverend om met mijn expertise bij te dragen aan een correct, transparant en duurzaam financieel beleid. 
Daarnaast waardeer ik ook de complexiteit en verantwoordelijkheid van de financiële vraagstukken binnen lokale besturen. Je werkt binnen een specifiek regelgevend kader en moet tegelijk pragmatische oplossingen vinden.”

Dieter: “Voor mij is het meest waardevolle de brede maatschappelijke impact. Idealiter zijn de opdrachten die de overheid opneemt een aanvulling op het privé-initiatief.”

Hoe was het eigenlijk om te werken voor de publieke sector?

Karima: “De publieke sector voelde voor mij lange tijd aan als een veilige en vertrouwde omgeving. Dat heeft vooral te maken met de duidelijke structuren, procedures en waarden Die geven houvast in besluitvorming en zorgen ervoor dat er gewerkt wordt vanuit het algemeen belang. Voor mij creëerde dat een professionele context waarin ik mijn expertise gericht kon inzetten en verder ontwikkelen.”

Dieter: “De publieke sector voelt voor mij niet veiliger aan dan de private sector. Het besluitvormingsproces is er complexer, de restricties ruimer en de heterogeniteit groter. Je dient je weg te vinden binnen een strak juridisch kader, zowel op vlak van besluitvorming, aankoop als personeelsbeleid. De variatie aan thema's is enorm en ze hebben een brede impact op het welzijn van de burger. Bedrijven hebben natuurlijk ook die impact, maar die is in de regel eerder fragmentarisch.
Bij een project voor de overheid werk je samen met mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn om van hun gemeente of stad een betere plek te maken. Naast de financiële return is ook de maatschappelijke return erg belangrijk, of zelfs belangrijker. Bovendien dwingt de budgettaire context van de publieke sector beleidsmakers meer en meer tot het maken van duidelijke keuzes. Ik heb de indruk dat er minder en minder heilige huisjes overeind blijven, wat dan weer verandering faciliteert. Kortom: boeiend.”

Wanneer merkten jullie dat de overheid je veel stabiliteit bood, maar dat die stabiliteit ook beperkingen had? Was er een moment waarop je het gevoel kreeg in een ‘gouden kooi’ te zitten? En was het moeilijk om die zekerheid los te laten?

Dieter: “De vraag is hoe je een ‘gouden kooi’ definieert. Wanneer ik mijn job evalueer, spelen voor mij drie factoren mee. Biedt de job voldoende inhoudelijke uitdaging en groeikansen? Staat de verloning in verhouding tot de verantwoordelijkheden? En is de job combineerbaar met mijn levensfase? Hoe die factoren worden ingevuld, verschilt van persoon tot persoon. Voor mij raakte na verloop van tijd altijd één ervan uit balans. 
Een ‘gouden kooi’ ontstaat wanneer je in een functie blijft wanneer alles, behalve de jobinhoud, gunstig is. Ik heb mezelf altijd voorgenomen dat te vermijden. Iedereen moet daarin zijn eigen afweging maken. Sommige jobs zijn inhoudelijk misschien minder uitdagend, maar daarom niet minder waardevol voor een organisatie of de samenleving.”

Karima: “Ik heb de stabiliteit van de publieke sector altijd als positief ervaren. De structuren, regelgeving en langetermijnvisie zijn duidelijk, waardoor beslissingen zorgvuldig worden genomen en je degelijk werk kunt leveren. Na verloop van tijd merkte ik dat die stabiliteit ook beperkingen met zich meebracht. De context en manier van werken veranderen er relatief traag. Zelf wil ik blijven groeien, zowel inhoudelijk als professioneel. Ik wil verschillende organisaties en vraagstukken leren kennen. Op dat moment voelde ik dat ik meer variatie en nieuwe uitdagingen nodig had.
Het gevoel van een ‘gouden kooi’ zat vooral in het feit dat de omgeving vertrouwd en veilig was. Die zekerheid loslaten is niet evident. Tegelijk voelde ik dat mijn expertise in financiën en algemene boekhouding breder inzetbaar is dan binnen één type organisatie alleen.”

Wat gaf de doorslag om de sprong naar TriFinance te wagen?

Dieter: “De tijdelijke aard van de opdrachten gaf me de kans om kennis te maken met verschillende domeinen. Op relatief korte tijd kon ik me breed ontwikkelen. Je leert enorm veel van je collega’s, want je werkt samen met mensen met uiteenlopende achtergronden, ervaringen en expertise.

Karima: “Het gevoel dat ik klaar was voor meer afwisseling en een bredere impact, gaf bij mij de doorslag. Ik had een sterke basis opgebouwd, maar werd steeds nieuwsgieriger naar hoe financiële processen in andere organisaties lopen. Ik wilde mijn expertise in financiën en boekhouding niet alleen verdiepen, maar in verschillende contexten toepassen. Bij TriFinance had ik het gevoel dat ik die ambitie kon waarmaken.”

Hadden jullie bepaalde ideeën over consultancy die achteraf niet bleken te kloppen?

Dieter: “Het is een misvatting dat consultancy uitsluitend om geld draait. Mijn ervaring is net dat de mens centraal staat. TriFinance probeert een evenwicht te vinden tussen de noden van de consultant en die van de klant.”

Karima: “Vooraf had ik het idee dat consultancy eerder oppervlakkig zou zijn. Snel ergens binnenkomen, een analyse maken en daarna weer vertrekken. In de praktijk heb ik net het tegenovergestelde ervaren. Je maakt  deel uit van de organisatie. Je neemt verantwoordelijkheid op en wordt actief betrokken bij de dagelijkse werking. Die betrokkenheid en inhoudelijke diepgang hebben mijn kijk op consultancy volledig veranderd.”

Welke projecten of ervaringen binnen TriFinance hebben jullie het meest uitgedaagd en gevormd?

Dieter: “In vrijwel elk project heb ik iets bijgeleerd. Toch waren het vooral de opdrachten waarin ik verantwoordelijkheid kreeg en mijn comfortzone moest verlaten die mijn groei versnelden.  Ik startte met het inboeken van facturen bij Toerisme Vlaanderen. Daar leerde ik de basis van ERP-systemen en accounts payable. Ik maakte er ook voor het eerst kennis met de werking van de Vlaamse overheid. Gaandeweg evolueerde ik naar meer advisory-opdrachten, onder meer bij IKEA en Zorgpunt Waasland. 

Karima: “Een van de opdrachten die mij het meest heeft uitgedaagd, was mijn eerste project bij Flanders Make. Het was de eerste keer dat ik verantwoordelijkheid opnam als teamverantwoordelijke. Ik kwam terecht in een omgeving met een achterstand in accounts payable en weinig gestroomlijnde processen. Mijn rol was tweeledig: ik werkte mee in de boekhouding, maar bracht ook structuur in de werking en bepaalde prioriteiten voor het team.”

Wat heeft het inruilen van stabiliteit jullie concreet opgeleverd, professioneel en persoonlijk?

Dieter: “In plaats van stabiliteit kreeg ik vooral uitdaging. Dat bracht soms stress met zich mee, maar net die ervaringen hebben me sterker gemaakt. Vandaag sta ik steviger in mijn schoenen. Een kantelmoment was het opzetten van rapportering voor een lokaal bestuur. Samen met collega’s bouwde ik een dashboard op maat van lokale besturen. Dat is een mooi voorbeeld van hoe je impact kunt maken.”

Karima: “Mijn rol combineerde operationeel werk met het aansturen van een team. Ik moest snel inzicht krijgen in de situatie, beslissingen nemen en het team begeleiden bij een andere manier van werken. Dat was een grote stap, omdat ik voordien vooral als inhoudelijk expert werkte. Juist die ervaring heeft me zowel professioneel als persoonlijk sterker gemaakt."

Karima, waarom koos je ervoor om, ondanks je vaste rol, als Interim Manager verbonden te blijven aan TriFinance? Wat betekent die combinatie voor jou, persoonlijk en professioneel?

Karima: “De combinatie heeft veel voordelen. Ik heb de continuïteit van een vaste functie, maar behoud ook de afwisseling en leermogelijkheden van interim-opdrachten. Dat heeft me meer vertrouwen gegeven in mijn aanpassingsvermogen. Ik krijg er ook energie door. Ik leer graag nieuwe organisaties, processen en teams kennen. Tegelijk kan ik mijn expertise in financiën en boekhouding snel inzetten waar die nodig is. 

Wat me aansprak bij TriFinance, is dat het niet alleen om inhoudelijke expertise gaat. Er is ook veel aandacht voor persoonlijke ontwikkeling, ondernemerschap en verantwoordelijkheid nemen. Dat past bij hoe ik mijn loopbaan wil uitbouwen: blijven leren, mezelf uitdagen in nieuwe contexten en tegelijk een concrete bijdrage leveren."

Hoe kijk je vandaag naar beide werelden nu je ze allebei kent?

Karima: “In een vaste omgeving kun je op lange termijn bouwen en verandering duurzaam verankeren. Als consultant of Interim Manager word je uitgedaagd om snel inzicht te krijgen, verantwoordelijkheid te nemen en met een frisse blik verbeteringen door te voeren. Net die combinatie is waardevol.”

Wat zou je zeggen tegen professionals in de publieke sector die twijfelen over een overstap?

Karima: “Twijfel is heel normaal, zeker wanneer je uit een omgeving komt die vertrouwd en stabiel aanvoelt. Mijn advies is: blijf nieuwsgierig en durf de stap te overwegen. De grootste groei zit vaak net buiten je comfortzone.”

Dieter: “Ik denk dat dit vooral een persoonlijke keuze is. Als je behoefte hebt aan meer afwisseling zou ik zeggen: doen. Maar als je beter gedijt in een vaste en voorspelbare omgeving, is het misschien niet de juiste stap.”

Op welke manier heeft deze overstap je leven, niet alleen je carrière, veranderd?

Karima: “Voor mij heeft deze overstap veel meer veranderd dan alleen mijn carrière. Professioneel heb ik sneller leren schakelen, meer verantwoordelijkheid genomen en ontdekt dat mijn expertise veel breder inzetbaar is. Persoonlijk heeft het me meer zelfvertrouwen gegeven. ”

Dieter: “Consultancy heeft mijn blik verruimd. Je komt terecht in verschillende organisaties. Daardoor groeien je kennis en netwerk. Als consultant krijg je bovendien vaak sneller feedback. Of de overstap mij persoonlijk heeft veranderd, vind ik moeilijk te zeggen. Wat ik wel weet, is dat ik mezelf beter heb leren kennen en bewuster keuzes maak in mijn werk.”

Als je je jongere zelf zou kunnen toespreken op het moment dat je twijfelde: wat zou je dan zeggen?

Karima: “Vertrouw meer op je eigen capaciteiten en wees niet bang om het vertrouwde los te laten. Groei zit vaak net buiten de omgeving waarin alles voorspelbaar aanvoelt.”

Dieter: “Ga de uitdaging aan. Je bent nog jong en het is helemaal niet erg om af en toe tegen de lamp te lopen. Je zult op korte termijn ontzettend veel leren.”

Het verhaal van Karima en Dieter toont dat groei niet altijd zit in méér zekerheid, maar vaak in het verkennen van nieuwe mogelijkheden. Door hun vertrouwde omgeving los te laten, verbreedden ze hun expertise, versnelden ze hun ontwikkeling en ontdekten ze nieuwe manieren om impact te maken. Hun boodschap aan professionals die twijfelen over een volgende stap? Groei begint waar zekerheid eindigt.