Wat paarden ons leren

Voor de argeloze buitenstaander lijkt het misschien toeval dat paard Oasis er de brui aan geeft, maar paardencoaches Elke Van den Bossche en Henk Van ’t Net weten beter. Onder de naam Grow&Change organiseren zij in het Belgische Breendonk, vlakbij de A12 tussen Brussel en Antwerpen, zogenaamde ‘horse assisted coaching’-sessies voor zowel bedrijven als particulieren. ‘Paarden zijn kuddedieren, dus ze willen bij ons zijn’, vertelt Henk, die zijn carrière begon in de IT en nu alweer twintig jaar bezig is met business coaching. ‘Maar het zijn ook vluchtdieren, wat betekent dat ze bevriezen of afstand nemen als ze voelen dat jij niet veilig bent’, zegt hij met een knikje naar Oasis, die een heel eind verderop is gaan staan.

‘Hoe weten paarden dat? Dat leiden ze af aan de drie eenheden van denken, voelen en doen. Als die triade congruent is, ofwel in harmonie is, dan weet het paard: dit is veilig.’

Op deze stormachtige donderdagmiddag hoopt de YIB, een hechte groep van vijf collega’s die alle medewerkers binnen TriFinance België vertegenwoordigt, een antwoord te krijgen op één centrale vraag die ze samen hebben bedacht. ‘Als jonge consultants groeien we steeds verder in het bedrijf’, vertelt Lander Coene, Project Consultant CFO Services. ‘We zijn bijna allemaal al eens veranderd van functie en er komen steeds meer verantwoordelijkheden bij. Dat betekent dat je van een baan waarin je alles zelf deed naar een positie gaat waarin je andere mensen opdrachten moet geven. Ik moet daar erg aan wennen, want ik merk dat ik anderen soms niet de taken wil geven die ik zelf ook kan doen. Je moet een goede balans vinden tussen vaker om hulp vragen, durven loslaten en vertrouwen hebben in de mensen in je team. We merken dat we daar allemaal een beetje zoekend in zijn, daarom is onze centrale vraag: hoe kun je als persoon groeien in het delegeren?’

Wouter Spitaels, Project Manager Financial Institutions: ‘Ik heb de afgelopen maanden op een project gewerkt waarbij ik andere mensen moest aansturen. Voor mij was het belangrijk om steeds de controle te behouden, omdat ik verantwoordelijk ben voor het eindresultaat. Tijdens het lopen met het paard merkte ik hoe dat ook tegen je kan werken, want het paard begon een beetje te bokken omdat ik het touw zo strak vasthield. Toen ik het wat meer liet vieren, merkte ik meteen dat het beter ging. De uitdaging in mijn werk is om vertrouwen te geven aan het team. Alleen dan gaan ze voor je door het vuur. Die informatie is voor mij niet nieuw, maar tijdens de sessie paardencoaching ben ik er nog eens extra op gewezen. Je leert veel over jezelf, daar heb ik op het persoonlijke vlak veel van opgestoken.’

Lien van Rechem, project consultant: ‘Het heeft me enorm verrast dat paarden zo goed aanvoelen wat er bij mensen speelt. Dat had ik niet verwacht, want ik dacht: je trekt gewoon een beetje aan het paard zodat hij van punt A naar punt B gaat. Wat ik vooral heb geleerd van de oefening is dat ik niet genoeg rekening hield met het team. Niet alleen het team merkte dat, maar het paard ook. Dat stopte met lopen, waardoor ik moest gaan nadenken: waarom gebeurt dit? Vanaf het moment dat ik meer ging letten op mijn team, ging het veel beter. Mijn les is dat ik er zelfverzekerd in moet staan, maar me tegelijkertijd kwetsbaar kan opstellen. Dat kan ik in mijn werk goed gebruiken, want ik heb voor het eerst in mijn carrière een leiderschapspositie.

Omdat ik net ben begonnen, ben ik soms onzeker als ik mensen moet aansturen, zeker als zij twintig jaar meer ervaring hebben dan ik. Ik heb geleerd dat ik aan mezelf mag toegeven dat ik het soms moeilijk vind om te delegeren, maar dat ik ook voldoende in mijn kracht moet blijven staan om leiding te geven.’

Tijdens een twee uur durende sessie krijgen de leden van de YIB één voor één de opdracht om een van de paarden met behulp van de rest van het team door de manegebak te laten lopen. ‘Ga maar naast het paard staan’, zegt Elke tegen Ellen Dumortier, project consultant TriTechnology. ‘Wat ga je tegen je team zeggen om ervoor te zorgen dat het gaat zoals jij dat wilt?’ Ellen denkt na, terwijl ze het paard Leonora aan haar hand laat sabbelen. ‘We gaan met z’n allen lopen en dan gaan we het zien hè’, zegt ze. Maar lopen wil Leonora niet, wat Ellen ook probeert. Elke en Henk oordelen niet over de situatie, maar stellen Ellen en de andere teamleden vragen om te achterhalen wat er nu eigenlijk gebeurt. ‘Ik ben te twijfelachtig. 'En omdat ik mijn team goed ken en vertrouw, legde ik mijn focus meer op het paard dan op mijn team’, analyseert Ellen zichzelf na een kwartiertje proberen. Ze gaat nog een keer lopen, dit keer met meer zelfvertrouwen en oog voor haar team. En jawel, daar gaat niet alleen Leonora, maar ook Oasis komt dichtbij Ellen lopen.

Zo ontdekt het voltallige team in sneltreinvaart wat hen belemmert om goed te delegeren en hoe ze dat in de toekomst beter kunnen doen. ‘Je ziet dat een paard onmiddellijk voelt: hé, hier speelt iets’, concludeert Charlotte Dulait, Intake Lead bij T&S Louvain-la- Neuve. ‘In mijn geval was dat het feit dat ik heel moeilijk kan loslaten. Het paard legde dat bloot en spiegelde, waardoor ik heb geleerd: het is niet erg als iets een keertje niet lukt. Toen ik me dat realiseerde, ging het paard ineens wel met me meelopen.’ De rest van de groep knikt instemmend bij haar woorden, om er bijna in koor aan toe te voegen dat ze deze manier van coaching heel fijn vinden. Zoals Charlotte het verwoordt: ‘Je leert in korte tijd super veel over jezelf en je rol in een team, door de paarden en de vragen die Elke en Henk aan je stellen. Dat zet je aan het nadenken, waardoor ik me nu realiseer dat ik verder kom als ik de controle vaker loslaat. Dat is een waardevolle les die ik meeneem naar mijn werk.’